Categorie archief: Persoonlijk

Vinexvreugde of Groningse glorie?

Mensen die me regelmatig spreken weten het. Ik heb een haat-liefde verhouding met de Vinexwijk waar ik woon. Mijn bakstenen staan in Utrecht (met daarin de drie allerliefste mensen) maar mijn hart ligt in Groningen e.o.. Veel van mijn dierbaren wonen ook daar. Ik mis ze dichtbij te hebben! En ik heb onderschat hoe zeer ik het Noorden van het land waardeerde toen ik verhuisde naar Utrecht. There you have it. Het kan maar toegegeven zijn.

Voor mij een bekend beeld, een landgoed in de kop van Drenthe. Bron: Gouwenaar Creative Common.
Voor mij een bekend beeld, een landgoed in de kop van Drenthe. Bron: Gouwenaar Creative Common.

Groen?!

Daarnaast mis ik groen om ons huis. Een boom waarvan je de top niet kunt zien zo hoog. En ruimte, vogels, een wei met dieren op loopafstand (en dan bedoel ik geen kinderboerderij). Baal stevig van het stof als het droog is. De blubber als het nat is. Het lawaai van heipalen die de grond in worden geramd. Voor een winkelcentrum waar gedoe over is. Want als het er is, willen winkeliers er dan wel huren? De voornaamste reden hier te wonen zijn onze fijne uitdagende banen en dat we een heerlijk huis hebben. Ruim, licht. Voor een nog schappelijk te noemen prijs. Zeg ik omdat ik ook zie hoeveel een woning in het Gooi kost, maar daar denken mijn Groningse mensen anders over. Dat geeft maar aan dat je daar meer huis voor je geld krijgt. Minder buren, dat dan ook wel weer.

Nostalgisch

Ik denk dat ik gewoon nostalgisch ben. Verlangen mensen er uiteindelijk naar te wonen daar waar ze zijn opgegroeid? Hun kinderen te geven wat ze zelf hebben gekregen? Je had het me op mijn vijftiende niet hoeven zeggen, maar mijn jeugd in een Drents dorp is zeker weten een zuurstofrijk cadeautje geweest. Ik kweekte er fietsdijen en wandelkuiten. Hooikoorts ook, maar gun me m’n trip down memory lane maar even. Ik zat er op een basisschool met minder klassen dan het aantal kleuterklassen van de school waar mijn dochter nu naartoe gaat.

Dilemma

Dit wordt een zeurblog. Niets aan om te lezen lijkt mij. Maar het is wel het dilemma waar ik de laatste tijd geregeld over denk. Drie conceptblogposts staan ook gelijk aan scheepsrecht. Nu we gesetteld zijn dient dit kruispunt zich aan. Blijven we hier? Waar zouden we dan wel willen wonen? In het Noorden van de provincie Utrecht? Het Groene hart? Het werk bevalt super goed, dus het moet wel op reisafstand zijn. Maar waar? Daarbij ervaart manlief niet wat ik ervaar. Hij is meer gematigd dan ik, vindt het hier prima. Gelukkig maar, dat maakt dat ik er ook nog goed over na kan denken. Maar wat het op termijn zal worden, wie zal het zeggen.

Buren

Maar waar ik ook al aan hintte; die buren. Zij zijn eigenlijk wel het grootste voordeel van onze buurt. De mensen die er wonen zijn me ondertussen zeer lief. Waar tref je nu mensen die ’s ochtends vroeg je dochters aan het schateren brengen, je appen omdat ze je al even niet gesproken hebben, vrijdag ’s middags klaar zitten met een glaasje wijn? Met wie je op stap kunt, maar bij wie je ook aan kunt bellen als je met je handen in je haar zit? Waarbij je even over de schutting kunt gaan hangen en daarna met zere oksels van het goede gesprek weer afscheid neemt? Met wie je kunt gaan sporten en die je aanmoedigen ondanks dat het de zoveelste poging is dat je je schoenen weer uit het vet haalt? Mijn buren zijn dus top! De conclusie; ondanks mijn flirt met het idee van verhuizen denk ik dat ik nog een tijdje blijf. Want ik vermoed dat m’n buren niet met me mee willen naar de Veluwe…

Liebster

Barbara nomineerde mij in haar Liebster-post. Het idee van deze nominatie is dat meer mensen mijn blog ontdekken. Omdat zij ‘m de moeite waard vindt. Liebster is Duits en betekent zoiets als: liefste, mooi, vriendelijk, aangenaam, gewaardeerd, schattig, vertederend. Dat is natuurlijk een prachtig compliment. Nu moet ik daarvoor wel wat vragen beantwoorden en ook een andere blogger een dienst bewijzen. Pay it forward dus. Een kleine opgave om gehoor aan te geven.

liebster_award1

1/ Welk bericht van jezelf staat voor jou op nummer 1? Waar ben je het meeste trots op?

Ik ben heel erg kritisch op mijn berichten. Het kan altijd beter. Maar mijn berichten ‘Van de wereld‘ en ‘Be my valentine‘, daar ben ik tot nu toe het meest tevreden over. ‘Van de wereld‘ was leuk om te schrijven, te bedenken wat er in dit lijstje kon komen. En ‘Be my valentine‘ omdat het recht uit het hart geschreven is.

2/ Welke 2 hobby`s heb je nog meer naast het bloggen?

Ik ben dol op koken en geef graag etentjes. Ook hou ik er heel erg van dagjes weg te gaan. Naar het strand of het bos, een mooie stad. Lekker ergens eten en veel zien. Herinneringen maken.

3/ Wat zijn je 3 favoriete blogs?

Ik vind de blog van Pauline heel erg goed. Een foodblog die heel goed in elkaar zit, zowel qua inhoud als qua uitstraling. Ingthings vind ik ook een aanrader. Het mooie beeldmateriaal grijpt me iedere keer weer. Een heel ander soort blog is KittehsCupcakes, maar dit leest zo lekker weg. Net een tijdschrift.

4/ Welke kledingstukken in je kast draag je niet meer, maar kun je ook niet weggooien en waarom?

Dat zijn er niet veel. Ik kan goed opruimen (dat hebben jullie net gezien). Als kleding nog mooi is verkoop ik het via Marktplaats, anders geef ik het weg. Maar ik heb nog steeds mijn eerste galajurk van Vanilia waarin ik mijn eerste gala met mijn lief beleefde. Twee maten te klein, maar nog steeds beeldschoon. Pure nostalgie dus.

5/ Noem een item van jouw to-do Bucketlist

Ik wil heel graag een keer naar Amerika voor een rondreis. Met mijn man en dochters.

6/ Als je een dag in een auto zou mogen rondkarren, welke bolide zou dit dan zijn?

Graag een Volkswagen Beetle Cabrio. Dat vind ik een leuke auto vanwege de vorm. En in dit geval het open dak natuurlijk. Maar om eerlijk te zijn doen auto’s me weinig. Als ze maar rijden en tegen wat comfort zeg ik ook geen nee.

7/ Welke film is jouw all-time favoriet?

Ik kan er niet één kiezen. Ik hou het meest van feelgood movies als Four weddings and a funeral, Notting Hill en Love Actually. Die heb ik al heel vaak bekeken.

8/ Hoe ziet jouw ideale avond eruit?

Dat is een zomeravond waarop ik kook met vrienden. De kids spelen lekker in de tuin. Als het eten op is praten we na op het terras.

9/ Wie is jouw grote voorbeeld als blogger en/of blogster?

Ik houd van mensen met een eigen stijl. Mensen die authentiek overkomen. Die ook van de lange adem blijken. Daan is zo iemand, of toch ook Ingrid, of Diana.

10/ Wat maakt jouw dag een topdag?

Veel lachen. Een onverwachte knuffel. Kleine handjes die je bijna niet kunt vasthouden vanwege het huppelen. Nieuwe mensen leren kennen. Groene of zilte lucht opsnuiven.

Pay it forward

Een blog die ik pas heb ontdekt is Smakelijk leven. Sahar studeert Communicatie in Groningen. Dat komt me zo bekend voor ;-). Door haar kijk ik geregeld nog even mee in mijn vroegere thuishaven. Echt een leuke blog!

Tag – Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder

In blogland gaan verschillende tags rond. Een tag bestaat uit een aantal vragen of steekwoorden die je kunt gebruiken om iets meer over jezelf te vertellen. Laatst las ik een interview aan de hand van dit bekende lied van Ramses Shaffy. Het inspireerde mij deze tag te maken. Ik vul ‘m nu zelf als eerste in. Daarna stuur ik de vragen door aan een paar collega-bloggers. Ik hoop dat deze tag bloggers zal inspireren hun kwetsbare kant te laten zien. Zou jij dat durven?

Bron: Pinterest
Bron: Pinterest

Zing – Wanneer zing je?

Ik zing vaak en veel. Mijn stem klinkt warm en ik kan wel aardig wijs houden. Ik zong tot voor kort ook in een koor, gewoon voor de fun. Daar ben ik mee gestopt toen de lessen werden verplaatst naar de vrijdagavond (hoe verzin je het…). Nu ben ik met name een douche – en autozangeres. Mijn meiden zingen ook graag. Samen zingen we onzinliedjes, vaak verbasteringen van top 40 hits. Katy Perry doet het hier in huis goed. En Frozen natuurlijk. Let it goooooo!

Vecht – Beschrijf de laatste keer dat je hebt gevochten, voor jezelf of een ander.

Om mij heen zie ik mensen vechten. Pittige strijden, voor de mensen en dingen die er echt toe doen. Ik heb de mazzel het bij wat geworstel of een schermutseling te houden.

Huil – Ben je snel geëmotioneerd?

Ja! Ik huil makkelijk. Ik kijk liever geen Spoorloos of Hello Goodbye in gezelschap. Ik kan sowieso niet pokeren, mijn gezicht spreekt boekdelen. Lastig met liegen, met boosheid, met ontroering. Maar dat brengt me ook veel. Mensen reageren op die niet te onderdrukken expressie. Dat leidt tot mooie eerlijke gesprekken.

Bid – Hoe uit je jouw spiritualiteit? Waar geloof jij in? 

Als kind ging ik met mijn ouders naar de kerk. Dat doe ik nu niet meer. Ik streef nu mijn naasten te behandelen zoals ik zelf behandeld zou willen worden. Zo voeden wij onze kinderen ook op. Ik zie spiritualiteit als een middel je als mens te ontwikkelen. Ik pas zelf vooral nuchterheid, optimisme en berusting toe.

Lach – Wie maakt jou aan het lachen?

Mijn man, mijn dochters, vriendinnen, mijn collega’s, Jochem Myjer. Justin Timberlake & Jimmy Fallon met hun History of Rap in 4 delen.

Werk – Werk je om te leven of leef je om te werken?

Ik werk heel graag. Maar vrij zijn is ook heerlijk. Ik vind vrij zijn wel meer voldoening geven na hard werken. En dat kan natuurlijk ook het schoffelen van de tuin of het doen van de was zijn. Daarnaast heb ik een hobby (mijn blog) die soms ook als werk kan aanvoelen. Niet erg, maar het heeft aspecten van een baan of bedrijf.  Mijn conclusie? Ik ben in ieder geval verre van werkschuw.

Bewonder – Wie bewonder jij? En waarom?

Ik las laatst de brieven van Angelina Jolie waarin zij uitlegt waarom zij twee ingrijpende operaties onderging. Knap geschreven, moedige besluiten. Ze deelt heel persoonlijke informatie die voor iedere vrouw nuttig is. Mijn eerste gedachte ging naar haar uit. Als tweede denk ik aan verschillende vrouwen in mijn omgeving met een pittige thuissituatie of gezondheidsproblemen. De vechters. Hun kracht inspireert mij.

Van welke bloggers zou jij heel graag de antwoorden op deze vragen zien?

Dina van Dinastie en Lisa van Levenslies. Verder Lana van Leesvoer, Josan van GoodGirlsCompany en Dagmar van By Dagmar Valerie. Stuk voor stuk interessante blogs die met veel enthousiasme worden geschreven.

Sta je nu niet in dit rijtje maar wil je deze tag graag overnemen? Doen! Of ben je getagd door een ander? De regels zijn simpel; verwijzen naar mijn blog en naar de blog van jouw tagger. En natuurlijk alle vragen invullen, no cheating ;-). Super leuk dat je je laat inspireren door deze tag!

Het is een blondine!

Morgen vieren we haar 3e verjaardag. Van ons blondje. Alles behalve dom. Ze verbaast me iedere dag. Ze heeft praatjes en wordt steeds stoerder. Het is een lange dame, smal ook. En blond dus. Als we samen in de spiegel kijken en ik haar vraag ‘Lijken we nog een beetje op elkaar?’, dan antwoordt ze standaard ‘Nèèèh!’. En gelijk heeft ze.

E

Hernia

35 maanden geleden kreeg mijn man een hernia. Laag in zijn rug. Hij kon niet staan, zitten, liggen, slapen. Een drama. Ik was 38 weken zwanger. Net op tijd kreeg hij een zenuwblokkade en knapte hij op. Ruim op tijd bleek later, want net als met de eerste dochter gebeurde er niets voor de uitgerekende datum. Twee dagen later zat E. nog steeds stevig onder mijn ribben. Geen enkel teken van een aanstaande bevalling. Omdat dit leek op mijn eerste zwangerschap (13 dagen over tijd) besloten we met de gynaecoloog voor een geplande keizersnede te gaan.

De keizersnee

Op die bewuste vrijdag meldden we ons in het ziekenhuis. Alles ging prima, ook de ruggenprik waar ik zo tegenop zag. Ik mocht met mijn hoofd op de schouder van de gynaecoloog rusten terwijl zij me bemoedigde. Ook dochter nummer 1 was door haar gehaald op de OK. Toen was ze ook al zo’n rots in de branding. Een arts die snapt dat in haar beroep de social skills heel belangrijk zijn. In het ziekenhuis deden ze hun best de keizersnede zo natuurlijk mogelijk te laten verlopen. Een goed voorbeeld is dat we mochten meekijken. Het laken, dat normaliter voor je hoofd hangt, ging omlaag. Dus toen de gynaecoloog uitriep ‘Het is een blondine! Hoe heb je dat nou gedaan?!’ konden we gelijk zien wat ze bedoelde.

Drie jaar later

En nu zijn we dus drie jaar verder. De taart staat in de oven, de cadeau’s liggen klaar. De ballonnen en slingers hangen we zo op. Ik kijk er naar uit haar morgen te zien stralen.

Happy!

Vandaag ben ik HAPPY!

Omdat ik naar huis kon fietsen met mijn zonnebril op. Heerlijk dat zonnetje vandaag!

3bc3cfbde9aa957e755bd6229fbfa9d7

Vanochtend was onze jongste dochter flink ziek. Ze had hoge koorts. Toen ik vanavond thuis kwam voelde ze zich beter en zat ze lekker te spelen. Ze at goed en had weer praatjes. Hopelijk is morgen alles weer bij het oude.

Omdat een buurtgenote een uitnodiging op Facebook plaatste voor een loopgroepje. Vanavond liepen we met z’n achten ongeveer 4 kilometer. We trainen om de 5 km te lopen. Iedere dinsdag hebben we nu afgesproken. Dit is precies de stok achter de deur die ik nodig had. Want mijn eerdere poging was niet echt een succes. Ik ben echt blij dat ik op de oproep heb gereageerd!

image

Vanwege de nieuwe planten in onze achtertuin. Zondag voegde ik me bij half Utrecht in de plaatselijke Intratuin… En ben ik goed geslaagd! We hebben verschillende grassoorten, lavendel, wat bodembedekkers en klimplanten in de border gezet. Het oogt weer fris.

Omdat ik door mijn kookboeken mag om recepten voor lekkere taarten uit te zoeken. Ons kleine grietje is bijna jarig! Iets met fruit en iets met chocola denk ik nu. Natuurlijk deel ik mijn keuzes met jullie.

En als laatste omdat een goede vriend mij ideeën aandroeg voor mijn blog. Hij weet veel van webdesign en kan me er ook mee helpen. Dat hij met me meedenkt doet me heel erg goed!

Wie of wat zorgde vandaag voor de lach op jouw gezicht?  Heb je genoten van het mooie weer?

Bloggen en feedback

Ik blog nu twee maanden en ik heb er zo’n plezier in. Het is m’n uitlaatklep en m’n energieleverancier tegelijk. Maar met het schrijven gaat ook vragen gepaard. Voor wie schrijf ik? Wat vertel ik wel over mijn privéleven en wat niet? Over welke onderwerpen wil ik bloggen? Hoe ziet m’n blog er uit? Waar haal ik m’n inspiratie vandaan? Wil ik m’n blog promoten ja of nee? Hoeveel van mijn vrije tijd wil ik er aan spenderen? Allemaal dingen om over na te denken.

Wijze woorden van een wijze man.
Wijze woorden van een wijze man.

En dat zijn dan nog de vragen die ik zelf kan invullen. Grote onbekende ben jij. Want wat vind jij, mijn lezer? Lees je m’n blog met plezier? Welke onderwerpen vind je interessant? Wat raakt je en wat niet? Waar zit je helemaal niet op te wachten?

Ik werk in de IT, een mannenwereld waarin heel veel gelachen wordt maar waar zakelijkheid de boventoon voert. Dat doet een beroep op heel andere competenties dan het schrijven van een persoonlijk blog. Op mijn blog laat ik een andere kant van mezelf zien. In mijn taalgebruik moet ik bijvoorbeeld bewust switchen. En dan nog denk ik wel eens dat het wel iets losser kan hier. Hier ben ik gewoon Ella, vrouw, mama, vriendin. Mijn blog geeft me de kans die kant aandacht te geven. Te laten zien wat ik naast mijn werk zoal beleef. Ik kom tot de gelukkige conclusie dat er veel te vertellen is!

Maar je kunt me dus helpen. Door te vertellen wie je bent, wat jou boeit, wat je leuk vindt om te lezen. En ook wat niet. Feedback people! Die is heel erg welkom. Je mag hier reageren of via een (persoonlijk) bericht op Facebook, bel me op, app me, spreek me aan. Ik hoop dat ik je ervoor mag bedanken binnenkort!

Plan some fun

Er is fun in de maak! Het is druk op m’n werk en dan vind ik het fijn om wat leuke dingen te plannen in mijn vrije tijd. Om te relativeren en op te laden.

Ik was dus heel blij toen ik deze week bericht kreeg dat vriendin S en ik een slaapplek hebben voor Oerol. Op een slaapschip! Slapen op een boot, dan heb je toch echt een vakantiegevoel?! Ik kijk er enorm naar uit.

Ook hebben mijn lief en ik onze oppas gevraagd binnenkort te komen. We hebben een super oppas. Onze dochters vroegen zelfs wanneer ze weer kwam. Nou, dat kon natuurlijk geregeld worden. Wij gaan naar onze favoriete spa. Hoera!

En om thuis lekker tot rust te komen heb ik mijn watchlist aangevuld. Op aanraden van mijn collega en mijn zus heb ik de trilogie Before Sunrise, Before Sunset, Before Midnight besteld. Ik ben benieuwd hoe ik ze vind. I’ll let you know.

foto (7)

Ook House of Cards is weer begonnen. Kevin Spacey is echt een superschurk in deze serie, hij intrigeert. Als je nog niet aan het kijken bent, doen!

Voor onze dochters was er deze week ook fun. Peuteryoga voor de jongste op het kdv. De leidster had foto’s gemaakt dus we konden gelijk meegenieten van haar belevenissen. Mooi om te zien hoe breed haar glimlach was tijdens de oefeningen. Ze deed bij thuiskomst gelijk de zonnegroet voor. De oudste ging vandaag naar een boerderij met haar klas. Ook hiervan kregen we via social media binnen no time beeldmateriaal. En ze heeft er tijdens het eten gezellig over verteld. Zij had ook een topdag dus.

Ik hoop dat jij ook mooie plannen hebt om naar uit te kijken. Care to share?

My life in 15 questions

Op de blog van Miss Murphy kwam ik deze leuke tag tegen. Zij beantwoordde 20 vragen. Ik schrapte er 5. Als jullie echt willen weten wat mijn lievelingskleur is hoor ik het wel.

Waar zou je willen wonen?

In een kubus in een weiland. Met veel glas om te genieten van het uitzicht. Het zou heerlijk zijn als onze dochters op ontdekkingstocht konden gaan in onze eigen tuin. Ik zou zo’n tuin losjes aanleggen met struiken, bomen, gras. En met die trampoline waarvan nu de jongste zegt ‘die past niet in onze tuin hè mama?’ Een knisperende oprit met grind lijkt me ook wel wat.

Naar welk concert zou je graag gaan?

Een concert van Adele. Ik kan haar hele repetoire meezingen. En dat zou ik die avond ook luidkeels doen!

Adele-photo-gallery

Wat is je favoriete manier van reizen?

Ik reis graag met de auto. Op vakantie kan er dan een big shopper met boeken mee. Mijn man rijdt wellicht iets minder graag, hij heeft meestal in no-time drie slapende dames in de auto. Ik vind zondagse ritjes maken door dorpjes en langs landweggetjes ook altijd leuk. Maar niet te lang, want dan val ik dus in slaap.

Wat zijn je favoriete kledingwinkels?

Vanilia vind ik heel fijn. De verkoopsters zijn er attent en behulpzaam. De kleding is klassiek stylish en van goede kwaliteit. COS heeft ook mooie dingen.

Wat is jouw droom carrière?

Ik werk voor een grote bank. Het is makkelijk daar mooie carrièrepaden voor me te zien. Zolang ik er aan vernieuwende klantgerichte projecten mag bijdragen ben ik heel gelukkig met mijn baan.

Verzamel je iets?

Hartjes. Ik heb een mooie collectie hartjes van hout, porselein en metaal. Ze hangen aan een steigerhouten rek dat ik samen met vriendin H gemaakt heb.

Je slaapt niet zonder…

Een notitieblok op mijn nachtkastje. Om goede ideeën niet verloren te gaan en to do’s en zorgen van me af te schrijven. En ik ga ook niet slapen zonder even bij m’n dochters te kijken. Het is altijd óf aandoenlijk óf komisch om ze te zien slapen. Zo had de oudste laatst nog een clandestien verkleedfeestje gehouden voordat ze in slaap viel. We vonden een slapende kabouter met een rode puntmuts in haar bed.

Wat is je favoriete parfum?

Allure van Chanel en Gucci Rush. En dat appelgeurtje van DKNY draag ik ook graag.

Als je 1 miljoen euro zou krijgen, helemaal voor jou alleen, wat zou je er dan mee doen?

Ik zou gaan reizen. Leren zeilen, op safari, naar de Caraïben en Nieuw Zeeland. Heel veel mooie steden zien. Met m’n familie, dat zeker. Ik zou ook kookworkshops willen volgen op reis. En als ik dan thuis kom in onze kubus zou ik graag een hond willen. Want met zoveel geld zou ik wel iets minder willen gaan werken.

Wat is je favoriete make-up merk?

Mac. Alhoewel make-up stilisten in de Douglas en de Bijenkorf me de stuipen op het lijf jagen. Ik gebruik veel te weinig make-up om me in zo’n setting op m’n gemak te voelen. Mijn kijk op make-up is nuchter; ik gebruik mascara om er wakker uit te zien, camouflage voor vlekken en blush om niet als een spook op pad te gaan. Het moet gewoon goed zijn en verder niets bijzonders. Mwah, zeg dat maar eens tegen iemand met een palet met vijftig kleuren oogschaduw en twintig kwasten in een gereedschapsgordel.

Wat is je favoriete seizoen?

De lente. Het meest positieve seizoen is natuurlijk mijn favoriet.

Heb je een abonnement op een tijdschrift?

Ja, de LINDA. valt hier iedere maand op de mat. Mooie reportages en beeldmateriaal. Goede tips, leuke interviews. Komische editorials ook. Verder vond ik het jammer dat 101Woonideeën in december voor de laatste keer uitkwam.

Slaap je met de deur open of dicht?

Open. Zijn er ook moeders die met hun deur dicht slapen dan?

Wat eet je het liefst?

Naast mango en rauwe zalm kwam ik op een Italiaans lijstje uit. Carpaccio met verse pesto. Insalata Caprese met buffelmozzarella. Panna Cotta. Croky Bolognese chips.

Waarom ben je begonnen met bloggen?

Omdat ik bewust stil wil staan bij de mooie dingen in mijn leven. Bloggen dwingt me te bedenken wat ik waardeer en ta da; dan waardeer ik het nog meer! Werkt het al besmettelijk?

Ready? Set? Go!

Zo direct begint het weer. Het sprintuur. Kon ik me daar maar voor opwarmen. Rekken en strekken en ultiem gefocust aan de start verschijnen. Niets is minder waar. Het eerste uur van een werkdag is ook gelijk een honderd-toerental-uur. Wat er dan zoal door mijn hoofd gaat? Of wat er gezegd wordt? Lees maar mee. De volgorde van het lijstje klopt wel ongeveer, maar het is verre van compleet.

Voor als je wat motivatie kunt gebruiken. Gevonden bij Paqhuis.nl.
Voor als je wat motivatie kunt gebruiken. Gevonden bij Paqhuis.nl.

– Is iedereen uit bed?

– Ze speelt vast weer verstoppertje. Ik zie haar nergens, jij? Ben je daar! Goed verstopt hoor! Een tip; volgende keer iets minder giechelen.

– Je moet naar school, uit bed! Let’s go lady!

– Toch die rok? Dan moet de maillot weer uit want roze streepjes en groen met witte stippen gaan niet samen.

– Nee, je kunt vandaag niet als Mega Mindy naar school…

– Heb ik me al gewassen eigenlijk?

– Kiekeboe!

– Is het tandenpoetsen gelukt zonder witte vlekken in m’n nette blouse? Note-to-self; trek die blouse nu niet aan voor het tandenpoetsen!

– Oh jee, manlief ligt alweer een kwartier op me voor!

– Nou ja, dan maar mascara als ik op m’n werk aankom. Zit die wel in m’n tas?

– Waar is eigenlijk mijn zwarte panty?

– Een knuffel, da’s lief!

– Oh ja, panty!

– Broodbakje, klein hapje. Yuk! Die beker ruikt zuur… Waar is die andere? En waarom pak ik die afwasmachine nu niet ’s avonds al uit?

– Eet je ook je korstjes op?

– Thee, fijn! Thanks love. Oei, heet!

– Iedereen z’n jas aan? Muts, wanten, sjaal? Tassen?

– Wat heb jij nou aan je neus? En nu aan je vinger… Doe alsof je een standbeeld bent!

– Ik breng je weg vandaag. Papa haalt je op. Niet leuk? Pech gehad moppie. Ja joh, maak de buren maar wakker!

– Lief zijn voor de juf, veel plezier lieverd! Lieverd? Ah, een boekje lezen met je buurman is ook veel leuker. Dag schat.

En dan? Dan stap ik op de fiets met een muziekje en mag ik 20 minuten trappen. Bijkomen van mijn ochtendsprint.

Hoe is dat bij jullie? Herkenbaar? Wat doe jij om de rust ’s ochtends te bewaren?

Be my Valentine

De man in mijn leven, die is nog maar een enkele keer voorbij gekomen. Zo vlak voor Valentijn is het dus tijd voor een ode aan J! Want als het nu niet mag schat, wanneer dan wel? Ik beloof, je krijgt ook nog een geinige kaart. So, here we go.

image

Ik ontmoette hem eind december 2000. In een bomvolle studentenkroeg in Groningen. Voor de kenners, zo één met een draaibar aan de Grote Markt. Mijn twee zussen hadden een lange man. Niet eentje van 1.90 m ofzo, nee, 2 meter. Daar ging mijn referentiekader. 2 meter moest het zijn om thuis de eerste ballotage door te komen. Dus toen mijn vriendin de vraag kreeg of ik single was en wat ik dan zocht noemde ze die lengte als eerste. De vrager was met een grote groep gezellig beschonken jongens waaronder één prachtexemplaar van maar liefst 2.02 meter. De mijne! Gelukkig bleek hij niet alleen fysiek in orde maar ook spitsvondig, intelligent, ambitieus en nuchter. Thuis was hij ook nog eens de langste van de drie schoonzoons; een aanwinst. Als kers op de taart zette hij me bij de eerste ontmoeting met mijn zussen en plein publique op mijn nummer. Hij mocht blijven!

De eerste tijd hebben we een lange-afstandsrelatie gehad. Ik studeerde nog, hij werkte en op woensdag en vrijdag stapte ik in de trein. Daarna kreeg hij een baan in het Noorden, ik ook en gingen we samenwonen in een prachtig verbouwd pakhuis aan het water in het centrum van Groningen. Een lot uit de loterij. In 2007 ging ik op zoek naar ander werk en bespraken we een eventuele verhuizing. We hadden allebei wel zin in een nieuw avontuur. Het werd Utrecht. Ik startte in de consultancy en raakte bevriend met het groepje collega’s van mijn startersklasje. Ze leerden J ook kennen en op een avond in de kroeg opperde er één dat hij me toch best eens ten huwelijk kon vragen. Normaliter reageerde hij met ‘ is het al Pasen en Pinksteren tegelijk dan?’ of zoiets. Nu bleef het stil. We zouden kort daarna voor een citytrip naar New York vertrekken, dus zou het?

Eenmaal in New York waren we druk met sightseeing en dacht ik niet meer aan die avond in de kroeg. Totdat we op dag drie in Central Park liepen en ik vanwege de miezerregen wel weg wilde. Hij stelde voor toch nog een rondje te lopen. Terwijl wij op een bankje zaten keek het beeld van Alice in Wonderland toe hoe hij me ten huwelijk vroeg. Dus toch!

In mei 2009 trouwden we op Landgoed Lemferdinge, op loopafstand van mijn ouderlijk huis. Een mooie zonnige dag omringd door familie en goede vrienden. Het was mei 2010 toen we de ouders werden van een prachtig klein meisje met mijn grote ogen. Onze eerste eigen woning kochten we in 2011. In 2012 volgde dochter nummer twee, een schatje met dezelfde blonde haren als haar vader vroeger had.

We zijn nu dus zo’n 14 jaar bij elkaar. Ik werd er laatst van beticht door de kantoortuin te huppelen als ik een avondje met hem uit eten ga. En het is zo. Hij is alles wat ik me wensen kan.