Tagarchief: Persoonlijk

Een baan in het Noorden!

Hoera! Ik heb een baan in het Noorden! In Leeuwarden om precies te zijn. Weer in de ICT als business analist voor een financiële dienstverlener, net als in Utrecht. Maar straks dus met veel kortere reistijd, en dat lijkt me zo zalig. Want de afgelopen vijf maanden waren best pittig.

Forenzen

Dat forenzen is me niet in de koude kleren gaan zitten. Om zes uur of vroeger m’n bed uit en vaak tegen achten weer thuis. Te laat voor het eten en vaak ook voor het naar bed brengen van m’n meiden. Vertraging met de trein, file als ik de auto pakte, ik laat het maar buiten beschouwing. Het reizen went wel, maar ik ben het niet normaal gaan vinden. En zeker niet acceptabel. Ik miste de mensen thuis en zij mij gelukkig ook.

Afscheid

Als je moet kiezen tussen je familie missen of je collega’s ben je er vast snel uit. Maar als ik je vertel dat je met sommigen van hen al zes jaar samenwerkt, mooie prestaties neerzet en lief en leed deelt, dan wordt het lastiger. Het viel mij in ieder geval zwaar. Donderdag en gisteren heb ik afscheid genomen. Met een etentje, cadeau’s, goede gesprekken, mooie woorden, zelfgebakken taart en dikke knuffels. Wat een fijne mensen had ik die jaren om me heen en wat zal ik ze missen! Het leukste cadeau is een usb-lipstick met daarop liedjes die mijn collega’s speciaal voor mij selecteerden. Van de inkopper Ella Elle l’a tot het Drents Volkslied voor de inburgering tot Forca en Happy, liedjes ze bij me vonden passen. Een prachtige herinnering!

De usb-stick zat in een tasje met andere goodies onder het mom van 'dress to impress'. De kikker is voor op m'n hoedenplank in de auto. Een cutie maar om gillend gek van te worden zo wiebelt dat ding :-D!
De usb-stick zat in een tasje met andere goodies onder het mom van ‘dress to impress’. De kikker is voor op m’n hoedenplank in de auto. Een cutie maar om gillend gek van te worden zo wiebelt dat ding :-D!

Nieuw begin

De op één na laatste grote stap in ons nieuwe begin is dus gezet. Want aan de laatste mijlpaal wordt gewerkt; het bouwen van ons nieuwe huis. We hebben vorige week de bouwvergunning aangevraagd en we hopen na de zomervakantie te starten met de bouw.

Een sneak preview
Een sneak preview

Tot die tijd zoeken we alle bouwmaterialen uit en fietsen we geregeld even naar onze kavel. Raar hoe je al gehecht kunt zijn aan een lap grond met onkruid er op, maar het is zo. We kijken er enorm naar uit er te wonen!

Maar eerst morgen op naar een nieuwe frisse uitdaging. Nieuwe materie, nieuwe collega’s; ik heb er zin in! En leuke muziek voor in de auto heb ik dus al in the pocket :-)!

Het is een blondine!

Morgen vieren we haar 3e verjaardag. Van ons blondje. Alles behalve dom. Ze verbaast me iedere dag. Ze heeft praatjes en wordt steeds stoerder. Het is een lange dame, smal ook. En blond dus. Als we samen in de spiegel kijken en ik haar vraag ‘Lijken we nog een beetje op elkaar?’, dan antwoordt ze standaard ‘Nèèèh!’. En gelijk heeft ze.

E

Hernia

35 maanden geleden kreeg mijn man een hernia. Laag in zijn rug. Hij kon niet staan, zitten, liggen, slapen. Een drama. Ik was 38 weken zwanger. Net op tijd kreeg hij een zenuwblokkade en knapte hij op. Ruim op tijd bleek later, want net als met de eerste dochter gebeurde er niets voor de uitgerekende datum. Twee dagen later zat E. nog steeds stevig onder mijn ribben. Geen enkel teken van een aanstaande bevalling. Omdat dit leek op mijn eerste zwangerschap (13 dagen over tijd) besloten we met de gynaecoloog voor een geplande keizersnede te gaan.

De keizersnee

Op die bewuste vrijdag meldden we ons in het ziekenhuis. Alles ging prima, ook de ruggenprik waar ik zo tegenop zag. Ik mocht met mijn hoofd op de schouder van de gynaecoloog rusten terwijl zij me bemoedigde. Ook dochter nummer 1 was door haar gehaald op de OK. Toen was ze ook al zo’n rots in de branding. Een arts die snapt dat in haar beroep de social skills heel belangrijk zijn. In het ziekenhuis deden ze hun best de keizersnede zo natuurlijk mogelijk te laten verlopen. Een goed voorbeeld is dat we mochten meekijken. Het laken, dat normaliter voor je hoofd hangt, ging omlaag. Dus toen de gynaecoloog uitriep ‘Het is een blondine! Hoe heb je dat nou gedaan?!’ konden we gelijk zien wat ze bedoelde.

Drie jaar later

En nu zijn we dus drie jaar verder. De taart staat in de oven, de cadeau’s liggen klaar. De ballonnen en slingers hangen we zo op. Ik kijk er naar uit haar morgen te zien stralen.

Bloggen en feedback

Ik blog nu twee maanden en ik heb er zo’n plezier in. Het is m’n uitlaatklep en m’n energieleverancier tegelijk. Maar met het schrijven gaat ook vragen gepaard. Voor wie schrijf ik? Wat vertel ik wel over mijn privéleven en wat niet? Over welke onderwerpen wil ik bloggen? Hoe ziet m’n blog er uit? Waar haal ik m’n inspiratie vandaan? Wil ik m’n blog promoten ja of nee? Hoeveel van mijn vrije tijd wil ik er aan spenderen? Allemaal dingen om over na te denken.

Wijze woorden van een wijze man.
Wijze woorden van een wijze man.

En dat zijn dan nog de vragen die ik zelf kan invullen. Grote onbekende ben jij. Want wat vind jij, mijn lezer? Lees je m’n blog met plezier? Welke onderwerpen vind je interessant? Wat raakt je en wat niet? Waar zit je helemaal niet op te wachten?

Ik werk in de IT, een mannenwereld waarin heel veel gelachen wordt maar waar zakelijkheid de boventoon voert. Dat doet een beroep op heel andere competenties dan het schrijven van een persoonlijk blog. Op mijn blog laat ik een andere kant van mezelf zien. In mijn taalgebruik moet ik bijvoorbeeld bewust switchen. En dan nog denk ik wel eens dat het wel iets losser kan hier. Hier ben ik gewoon Ella, vrouw, mama, vriendin. Mijn blog geeft me de kans die kant aandacht te geven. Te laten zien wat ik naast mijn werk zoal beleef. Ik kom tot de gelukkige conclusie dat er veel te vertellen is!

Maar je kunt me dus helpen. Door te vertellen wie je bent, wat jou boeit, wat je leuk vindt om te lezen. En ook wat niet. Feedback people! Die is heel erg welkom. Je mag hier reageren of via een (persoonlijk) bericht op Facebook, bel me op, app me, spreek me aan. Ik hoop dat ik je ervoor mag bedanken binnenkort!

My life in 15 questions

Op de blog van Miss Murphy kwam ik deze leuke tag tegen. Zij beantwoordde 20 vragen. Ik schrapte er 5. Als jullie echt willen weten wat mijn lievelingskleur is hoor ik het wel.

Waar zou je willen wonen?

In een kubus in een weiland. Met veel glas om te genieten van het uitzicht. Het zou heerlijk zijn als onze dochters op ontdekkingstocht konden gaan in onze eigen tuin. Ik zou zo’n tuin losjes aanleggen met struiken, bomen, gras. En met die trampoline waarvan nu de jongste zegt ‘die past niet in onze tuin hè mama?’ Een knisperende oprit met grind lijkt me ook wel wat.

Naar welk concert zou je graag gaan?

Een concert van Adele. Ik kan haar hele repetoire meezingen. En dat zou ik die avond ook luidkeels doen!

Adele-photo-gallery

Wat is je favoriete manier van reizen?

Ik reis graag met de auto. Op vakantie kan er dan een big shopper met boeken mee. Mijn man rijdt wellicht iets minder graag, hij heeft meestal in no-time drie slapende dames in de auto. Ik vind zondagse ritjes maken door dorpjes en langs landweggetjes ook altijd leuk. Maar niet te lang, want dan val ik dus in slaap.

Wat zijn je favoriete kledingwinkels?

Vanilia vind ik heel fijn. De verkoopsters zijn er attent en behulpzaam. De kleding is klassiek stylish en van goede kwaliteit. COS heeft ook mooie dingen.

Wat is jouw droom carrière?

Ik werk voor een grote bank. Het is makkelijk daar mooie carrièrepaden voor me te zien. Zolang ik er aan vernieuwende klantgerichte projecten mag bijdragen ben ik heel gelukkig met mijn baan.

Verzamel je iets?

Hartjes. Ik heb een mooie collectie hartjes van hout, porselein en metaal. Ze hangen aan een steigerhouten rek dat ik samen met vriendin H gemaakt heb.

Je slaapt niet zonder…

Een notitieblok op mijn nachtkastje. Om goede ideeën niet verloren te gaan en to do’s en zorgen van me af te schrijven. En ik ga ook niet slapen zonder even bij m’n dochters te kijken. Het is altijd óf aandoenlijk óf komisch om ze te zien slapen. Zo had de oudste laatst nog een clandestien verkleedfeestje gehouden voordat ze in slaap viel. We vonden een slapende kabouter met een rode puntmuts in haar bed.

Wat is je favoriete parfum?

Allure van Chanel en Gucci Rush. En dat appelgeurtje van DKNY draag ik ook graag.

Als je 1 miljoen euro zou krijgen, helemaal voor jou alleen, wat zou je er dan mee doen?

Ik zou gaan reizen. Leren zeilen, op safari, naar de Caraïben en Nieuw Zeeland. Heel veel mooie steden zien. Met m’n familie, dat zeker. Ik zou ook kookworkshops willen volgen op reis. En als ik dan thuis kom in onze kubus zou ik graag een hond willen. Want met zoveel geld zou ik wel iets minder willen gaan werken.

Wat is je favoriete make-up merk?

Mac. Alhoewel make-up stilisten in de Douglas en de Bijenkorf me de stuipen op het lijf jagen. Ik gebruik veel te weinig make-up om me in zo’n setting op m’n gemak te voelen. Mijn kijk op make-up is nuchter; ik gebruik mascara om er wakker uit te zien, camouflage voor vlekken en blush om niet als een spook op pad te gaan. Het moet gewoon goed zijn en verder niets bijzonders. Mwah, zeg dat maar eens tegen iemand met een palet met vijftig kleuren oogschaduw en twintig kwasten in een gereedschapsgordel.

Wat is je favoriete seizoen?

De lente. Het meest positieve seizoen is natuurlijk mijn favoriet.

Heb je een abonnement op een tijdschrift?

Ja, de LINDA. valt hier iedere maand op de mat. Mooie reportages en beeldmateriaal. Goede tips, leuke interviews. Komische editorials ook. Verder vond ik het jammer dat 101Woonideeën in december voor de laatste keer uitkwam.

Slaap je met de deur open of dicht?

Open. Zijn er ook moeders die met hun deur dicht slapen dan?

Wat eet je het liefst?

Naast mango en rauwe zalm kwam ik op een Italiaans lijstje uit. Carpaccio met verse pesto. Insalata Caprese met buffelmozzarella. Panna Cotta. Croky Bolognese chips.

Waarom ben je begonnen met bloggen?

Omdat ik bewust stil wil staan bij de mooie dingen in mijn leven. Bloggen dwingt me te bedenken wat ik waardeer en ta da; dan waardeer ik het nog meer! Werkt het al besmettelijk?

Ready? Set? Go!

Zo direct begint het weer. Het sprintuur. Kon ik me daar maar voor opwarmen. Rekken en strekken en ultiem gefocust aan de start verschijnen. Niets is minder waar. Het eerste uur van een werkdag is ook gelijk een honderd-toerental-uur. Wat er dan zoal door mijn hoofd gaat? Of wat er gezegd wordt? Lees maar mee. De volgorde van het lijstje klopt wel ongeveer, maar het is verre van compleet.

Voor als je wat motivatie kunt gebruiken. Gevonden bij Paqhuis.nl.
Voor als je wat motivatie kunt gebruiken. Gevonden bij Paqhuis.nl.

– Is iedereen uit bed?

– Ze speelt vast weer verstoppertje. Ik zie haar nergens, jij? Ben je daar! Goed verstopt hoor! Een tip; volgende keer iets minder giechelen.

– Je moet naar school, uit bed! Let’s go lady!

– Toch die rok? Dan moet de maillot weer uit want roze streepjes en groen met witte stippen gaan niet samen.

– Nee, je kunt vandaag niet als Mega Mindy naar school…

– Heb ik me al gewassen eigenlijk?

– Kiekeboe!

– Is het tandenpoetsen gelukt zonder witte vlekken in m’n nette blouse? Note-to-self; trek die blouse nu niet aan voor het tandenpoetsen!

– Oh jee, manlief ligt alweer een kwartier op me voor!

– Nou ja, dan maar mascara als ik op m’n werk aankom. Zit die wel in m’n tas?

– Waar is eigenlijk mijn zwarte panty?

– Een knuffel, da’s lief!

– Oh ja, panty!

– Broodbakje, klein hapje. Yuk! Die beker ruikt zuur… Waar is die andere? En waarom pak ik die afwasmachine nu niet ’s avonds al uit?

– Eet je ook je korstjes op?

– Thee, fijn! Thanks love. Oei, heet!

– Iedereen z’n jas aan? Muts, wanten, sjaal? Tassen?

– Wat heb jij nou aan je neus? En nu aan je vinger… Doe alsof je een standbeeld bent!

– Ik breng je weg vandaag. Papa haalt je op. Niet leuk? Pech gehad moppie. Ja joh, maak de buren maar wakker!

– Lief zijn voor de juf, veel plezier lieverd! Lieverd? Ah, een boekje lezen met je buurman is ook veel leuker. Dag schat.

En dan? Dan stap ik op de fiets met een muziekje en mag ik 20 minuten trappen. Bijkomen van mijn ochtendsprint.

Hoe is dat bij jullie? Herkenbaar? Wat doe jij om de rust ’s ochtends te bewaren?

Be my Valentine

De man in mijn leven, die is nog maar een enkele keer voorbij gekomen. Zo vlak voor Valentijn is het dus tijd voor een ode aan J! Want als het nu niet mag schat, wanneer dan wel? Ik beloof, je krijgt ook nog een geinige kaart. So, here we go.

image

Ik ontmoette hem eind december 2000. In een bomvolle studentenkroeg in Groningen. Voor de kenners, zo één met een draaibar aan de Grote Markt. Mijn twee zussen hadden een lange man. Niet eentje van 1.90 m ofzo, nee, 2 meter. Daar ging mijn referentiekader. 2 meter moest het zijn om thuis de eerste ballotage door te komen. Dus toen mijn vriendin de vraag kreeg of ik single was en wat ik dan zocht noemde ze die lengte als eerste. De vrager was met een grote groep gezellig beschonken jongens waaronder één prachtexemplaar van maar liefst 2.02 meter. De mijne! Gelukkig bleek hij niet alleen fysiek in orde maar ook spitsvondig, intelligent, ambitieus en nuchter. Thuis was hij ook nog eens de langste van de drie schoonzoons; een aanwinst. Als kers op de taart zette hij me bij de eerste ontmoeting met mijn zussen en plein publique op mijn nummer. Hij mocht blijven!

De eerste tijd hebben we een lange-afstandsrelatie gehad. Ik studeerde nog, hij werkte en op woensdag en vrijdag stapte ik in de trein. Daarna kreeg hij een baan in het Noorden, ik ook en gingen we samenwonen in een prachtig verbouwd pakhuis aan het water in het centrum van Groningen. Een lot uit de loterij. In 2007 ging ik op zoek naar ander werk en bespraken we een eventuele verhuizing. We hadden allebei wel zin in een nieuw avontuur. Het werd Utrecht. Ik startte in de consultancy en raakte bevriend met het groepje collega’s van mijn startersklasje. Ze leerden J ook kennen en op een avond in de kroeg opperde er één dat hij me toch best eens ten huwelijk kon vragen. Normaliter reageerde hij met ‘ is het al Pasen en Pinksteren tegelijk dan?’ of zoiets. Nu bleef het stil. We zouden kort daarna voor een citytrip naar New York vertrekken, dus zou het?

Eenmaal in New York waren we druk met sightseeing en dacht ik niet meer aan die avond in de kroeg. Totdat we op dag drie in Central Park liepen en ik vanwege de miezerregen wel weg wilde. Hij stelde voor toch nog een rondje te lopen. Terwijl wij op een bankje zaten keek het beeld van Alice in Wonderland toe hoe hij me ten huwelijk vroeg. Dus toch!

In mei 2009 trouwden we op Landgoed Lemferdinge, op loopafstand van mijn ouderlijk huis. Een mooie zonnige dag omringd door familie en goede vrienden. Het was mei 2010 toen we de ouders werden van een prachtig klein meisje met mijn grote ogen. Onze eerste eigen woning kochten we in 2011. In 2012 volgde dochter nummer twee, een schatje met dezelfde blonde haren als haar vader vroeger had.

We zijn nu dus zo’n 14 jaar bij elkaar. Ik werd er laatst van beticht door de kantoortuin te huppelen als ik een avondje met hem uit eten ga. En het is zo. Hij is alles wat ik me wensen kan.

Goed bezig (al zeg ik het zelf)

Goed bezig! Dat dacht ik zojuist over mijn acties van vandaag. Ik kom net thuis van een ronde met de collectebus voor de Hersenstichting. Ik heb een frisse wandeling gemaakt (wat zeg ik het was kkkkkoud!) en tegelijk een mooie bijdrage voor een heel goed doel opgehaald.

Toen zojuist de boodschappen werden bezorgd zat er een doos Buitenbeentjes bij. Prima groente en fruit met een wat afwijkend uiterlijk dat anders blijft liggen in de winkel. Allereerst zonde van de verspilling natuurlijk, maar ook een zegen voor je portemonnee, want extra voordelig.

Ook heb ik vandaag een boek besteld dat me vast gaat helpen bij mijn goede voornemen gezonder te eten en wat af te vallen. Het gaat om Eet jezelf mooi, slank & gelukkig van Amber Albarda. Amber heeft net als ik een traag werkende schildklier en zij geeft dieettips hoe hiermee om te gaan. Ook vond ik dit artikel dat me handvatten gaf nog eens kritisch naar mijn voedingspatroon te kijken. Heel welkom want ik kon hier tot nu toe niet zoveel adviezen over vinden.

1001004008492010

Als laatste zet ik zo mijn laptop lekker uit en ga ik verder in mijn boek. Ik zoek lekker vroeg mijn bed op. Een fijne avond allemaal!

Shoploze januari; update!

image

Zo op de helft van januari wil ik even laten weten hoe het met mijn shoploze maand gaat. Januari is Sale-maand… Dus dat negeer ik maar. Ik zoek de verleiding ook niet op, dus op weg naar de supermarkt doe ik mijn oogkleppen op; voor je kijken, doorlopen! Het stadscentrum mijd ik. Een nieuwsbericht over een leuke markt? Niet gezien! Flavourzine in de mail? Delete! So far so good.

Nu ben ik op Facebook lid van allerlei tweedehands kinderkleding groepjes. Iedere keer dat ik mijn nieuwsberichten zie staat er wel iets bij. De mooiste jurkjes, shirtjes, rokjes en iedereen is met de opruiming van de zomerspullen begonnen lijkt het wel. Ze lonken naar me, al die lieve kleine kledingstukjes. Maar… ik reageer nergens op, hoe leuk ook. Ik heb mijn voornemen en daar houd ik me aan. Beter voor mij (want wat is één maand nu eigenlijk, als ik dat al niet zou kunnen volhouden voelde ik me pas echt belabberd) en beter voor mijn portemonnee!

Mijn pagina uit een vriendenboekje

Mijn oudste dochter zit sinds mei in de kleuterklas. Vriendenboekjes zijn hier in huis helemaal hot. Haar vrienden en vriendinnen hebben er eentje en zij sinds de kerstvakantie ook. Helemaal happy is ze en de pasfoto’s vliegen er door.

Zo’n vriendenboekje is superleuk om te lezen en dat bracht mij op het idee ook maar eens wat van dat soort vragen te beantwoorden. Mijn introductie in vraagvorm dus.

Waar kom je vandaan?

Ik ben een Groningse die na 27 jaar in het Noorden van Nederland te hebben gewoond is verhuisd naar het mooie Utrecht.

Met wie woon je samen?

Ik deel mijn thuis met mijn boomlange, nuchtere en oh zo lieve man en twee schatten van dochters van 4 en bijna 3.

Wat is je lievelingskleur?

Voor ons huis grijs, in allerlei tinten. Zelf draag ik graag kleurige tops en zwarte rokken of jurken.

Wat was je mooiste vakantie tot nu toe?

Ik vond onze laatste vakantie bij Morvan Rustique wel heel fijn. De eerste keer in een tent en ik vond het heerlijk. Terwijl ik dat op voorhand niet zo zeker wist. Met name vanwege die tent. Maar het prachtige uitzicht, de paarden en de leuke mensen die we ontmoet hebben maakte het een topvakantie. Onze oudste was heerlijk aan het spelen en om de tien minuten keken we even waar ze was. De jongste speelde heerlijk op het veldje bij de tent. Boekje erbij, zonnetje; heerlijk!

Wat doe je graag in je vrije tijd?

In mijn vrije tijd ben ik graag online natuurlijk. Ik neus graag rond in Facebookgroepjes voor tweedehands kinderkleding of op Pinterest. Met mijn dochters zit ik graag te knutselen aan de keukentafel. Of we bezoeken een boerderij zoals de Lindenhoff. Ook op een markt met lokale producten of ondernemers ben ik graag te vinden. Daarnaast wil ik als het weer wat beter wordt weer gaan ‘hard’lopen (zo hard gaat het niet, maar goed…).

Wie is je favoriete schrijver?

Ik ben dol op spannende boeken zoals die van Nicci French, Lars Kepler, Michael Robotham en Tess Gerritsen. Ik heb de nieuwe Kepler (Stalker) nog naast mijn bed liggen, ik verheug me er nu al op te beginnen met lezen.

Wat kijk je graag op tv?

Ook op tv ben ik wel van de spanning, Criminal Minds vind ik leuk bijvoorbeeld. Een ander favoriet genre is superheroes. Ik vind de X-men films geweldig en ik was echt sneu toen de serie Heroes stopte.

Wat draag je graag?

Voor mijn werk mag ik op chic en dat vind ik eigenlijk heel erg leuk. Kokerrokken, jurken, hakken. Tops van mooie stoffen en Chanel-like jasjes of vestjes; genieten! Oh ja, en graag met een boothals dus. Ik ben dol op glimmende oorbellen maar niet te lang of groot en armbanden of een ketting draag ik zelden.

Je favoriete quote: 

Rise & shine! Mijn vader wekte zijn dochters ’s weekends met deze spreuk. Ik moet altijd denken aan de opgewekte manier waarop hij het zei, maar de boodschap is er ook één om iedere dag toe te passen. Opstaan en stralen maar!

rise-and-shine-unframed-print-warm-yellow_1

Goede voornemens voor 2015: Januari begint shoploos

In mijn vorige blog schreef ik al over goede blogvoornemens. Daar komen vandaag wat reguliere new years resolutions bij.

Eerst the usual; gezond eten, voldoende bewegen en zo de kerstvakantiekilo’s weer kwijt raken. Daarnaast dus bloggen. Ik verwacht er weer veel energie van te krijgen.

Voor de maand januari komt daar de geen-onnodige-uitgaven-challenge bij. Ik vind het goed soms te voelen hoe gezegend je bent door juist zo min mogelijk geld uit te geven. Zeker als je stiekem wel weet dat je zonder die spullen kunt :-). Dus geen kleding, schoenen, leuke dingen voor in huis of kleding voor m’n meiden, geen tijdschriftje bij de Appie bij de boodschappen; KLAAR!

Daarnaast ga ik opruimen. Er staat hier een berg meuk om te verkopen op de rommelmarkt. Wat zal het fijn zijn er een ander een plezier mee te doen en ‘lichter’ weer naar huis te gaan. Ik ga met m’n twee zussen, dan maken we er gelijk een gezellige dag van. I’ll keep you posted!